Menu

Karuzela
polityczna

Ranking partii 2014

pawmak

Koniec roku to dobry moment, aby zrobić ranking polskich partii politycznych. Nie ranking dotyczący roku, tylko ranking ogólny, który można sporządzać co roku. Ranking dotyczy ogólnej siły poszczególnych partii – kryteriów można się domyślić. Oczywiście im dalej w las, tym trudniej przypisać partiom poszczególne miejsca, tym niemniej można spróbować się pobawić.

Wziąłem pod uwagę partie, o których wiadomo, że są zarejestrowane i nie wiadomo, żeby były rozwiązane lub wyrejestrowane. Nie uwzględniłem więc Ruchu Narodowego, Domu Wszystkich Polska, Przymierza dla Polski czy Stonogi Partii Polskiej. Nie będzie też Partii Emerytów Rencistów RP, która prawdopodobnie się rozwiązała (jednak nie mam 100% pewności).* Pojawią się partie, które nie złożyły sprawozdań finansowych i być może są już wyrejestrowane, jednak na razie o tym nie wiadomo. Ranking znajdzie się lada dzień w zakładce bloga i w razie odpowiednich informacji będzie aktualizowany. Nowy, jak mam nadzieję, sporządzę jednak dopiero za rok. Nie policzyłem jako osobnych partii tzw. klonów, czyli ugrupowań, którymi kieruje ten sam przewodniczący (znalazły się one na danym miejscu razem). Przejdźmy więc do rankingu.

1. Platforma Obywatelska

Główna partia rządząca, mająca też najwięcej posłów, senatorów, eurodeputowanych, radnych wojewódzkich, marszałków województw, wojewodów czy prezydentów miast.

2. Prawo i Sprawiedliwość

Główna partia opozycyjna. Druga partia pod względem liczby posłów, senatorów, eurodeputowanych, radnych sejmików województw (w wyborach do których zdobyła najwięcej głosów), prowadząca w sondażach, rządząca w sejmiku podkarpackim.

3. Polskie Stronnictwo Ludowe

Partia współrządząca z PO zarówno w ramach rządu, jak i w 15 z 16 sejmików województw. Mająca najwięcej członków, radnych i włodarzy. Trzecia pod względem liczby posłów, senatorów, eurodeputowanych i radnych wojewódzkich.

4. Sojusz Lewicy Demokratycznej

Druga siła opozycyjna. Czwarta partia pod względem liczby posłów i radnych wojewódzkich, piąta pod względem liczby eurodeputowanych, a druga pod względem liczby prezydentów miast. Współrządząca w sejmiku śląskim.

5. Kongres Nowej Prawicy

Wprawdzie tylko jeden poseł, ale 4 eurodeputowanych (tylu, co PSL), samodzielnie wprowadzonych w wyborach. W wyborach do sejmików województw 5. miejsce, bo i pod względem struktur i poparcia bez żadnych wątpliwości 5. miejsce.

6. Twój Ruch

Tak wysoko ze względu na posiadany ciągle klub poselski i samodzielność. Dopiero jednak 7. miejsce w wyborach do sejmików województw (z partii de facto 6.), a kto wie, co by było, gdyby samodzielnie startowały niektóre partie np. startujące z list PiS.

7. Solidarna Polska

6. pod względem liczby posłów (11), 6. także w wyborach do europarlamentu. 5 radnych wojewódzkich (w tym wicemarszałek woj. podkarpackiego).

8. Polska Razem

O trzech radnych wojewódzkich więcej od Solidarnej Polski, jednak o 7 parlamentarzystów mniej i gorszy też od niej wynik w wyborach do europarlamentu (tam zajęła właśnie 8. miejsce). Jedna z pięciu partii mających kogoś w Senacie. Ma członka zarządu woj. podkarpackiego.

9. Prawica Rzeczypospolitej

Eurodeputowany i pięciu radnych wojewódzkich (w tym przewodniczący sejmiku podkarpackiego). Gdyby nie pragmatyzm, byłaby w stanie wystawiać listy we wszystkich województwach (jak miało to miejsce w 2009, ponadto jeszcze w 2011 samodzielny start).

10. Partia Zieloni

Może nie pod względem struktur, ale należy im się to miejsce za starania. Pozyskali znaną posłankę, a także samodzielnie wystartowali w eurowyborach, gdzie zajęli 10. miejsce (de facto 9. z partii). Wyraźnie zwiększyli aktywność i zaczęli się poszerzać.

11. Stronnictwo Demokratyczne

Pod względem struktur zapewne silniejsze od Zielonych i raczej zdolne do wystawiania własnych list, jednak zbyt pragmatyczne, a wręcz nieco defensywne. Trochę się pokazuje, jednak na pewno mniejsza aktywność od Zielonych.

12. Unia Pracy

W ramach oficjalnej koalicji z SLD wprowadziła eurodeputowanego oraz radnego sejmiku wielkopolskiego (który został jego wiceprzewodniczącym, a wcześniej szefował klubowi SLD). Aktywna i mająca pewnie jakieś w miarę struktury (choć raczej nie tak duże, jak SD). W zeszłej kadencji Sejmu miała posłów (w tym takich, którzy wówczas jeszcze do niej wstąpili).

13. Demokracja Bezpośrednia

Stara się jak może, rejestrując się wszędzie, gdzie się da. Jeden z 7 (w tym 6 partyjnych) komitetów ogólnopolskich w wyborach do sejmików. Niewiele zabrakło do takiego statusu też w wyborach do europarlamentu. Wystawiła także kandydatkę do uzupełnienia Senatu czy kandydata na prezydenta Warszawy. Łapanka na listy nie świadczy jednak o silnych strukturach, a poparcie bardzo mizerne (do sejmików w skali kraju mniejszy wynik nawet od dwóch komitetów, które startowały w 1 lub 2 województwach).

14. Samoobrona

Startująca w miarę mizernych możliwości samodzielnie. Kiepskie wyniki do europarlamentu i sejmików, jednak ponoć kilkadziesiąt mandatów radnych niższego szczebla zdobyła, a to potrafi jednak niewiele partii.

15. Polska Partia Pracy

W okolicach 10. miejsca jeśli chodzi o siłę struktur, jednak w tym roku odpuściła sobie wybory zarówno do europarlamentu, jak i do sejmików. I generalnie samorządowe (z nielicznymi wyjątkami wchodzenia w lokalne sojusze), jednak gdyby podeszła do nich z tradycyjnym zaangażowaniem, to nie miałaby szans na tylu radnych co Samoobrona, gdyż poparcie ma mizerne (trochę jej wcześniejszą rolę we względzie wyborów przejęła DB, zaś Zielonym PPP oddała palmę prymatu na radykalnej lewicy).

16. Liga Polskich Rodzin

Partia strukturalnie wyraźnie słabsza od Samoobrony i zdobyła od niej też dużo mniej radnych, jednak jakichś się udało. A wynik do sejmików, biorąc pod uwagę możliwości strukturalne, LPR osiągnęła od Samoobrony nawet przyzwoitszy. Ewidentnie jednak generalnie słabsza od PPP.

17. Partia Demokratyczna

Kilkuset członków, w tym kilku znanych i medialny lider. Od LPR bardziej medialna, ale chyba słabsza strukturalnie. Słabo u niej w ogóle z wystawianiem jakichkolwiek kandydatów, nie mówiąc o poparciu.

18. Socjaldemokracja Polska

Ma senatora, jednak bardzo rzadko mówi się już o nim jako o SDPL-owcu. Nie jest on chyba zresztą w głównym nurcie partii. Być może niezwykle medialny doradca prezydenta nadal jest jej członkiem, ale nawet jeśli, to z partią nie ma ten fakt zupełnie nic wspólnego. Szeregi opustoszałe zupełnie. Aktywność strony internetowej mizerna, eurowybory zupełnie odpuszczone, a w wyborach samorządowych śladowe zaznaczenie obecności. Niby coś tam robią, ale mało.

19. Narodowe Odrodzenie Polski

Ciągle bardzo niszowa partia o niewielkim poparciu, jednak troszkę kojarzona. Do sejmików wystawiła tyle samo list, co LPR, jednak poparcie niemal dwukrotnie niższe.

20. Unia Polityki Realnej

Ze struktur zostały zupełne resztki, a sama partia wtopiła się w Ruch Narodowy. Nie byłaby pewnie już w stanie wystawić tylu list, co NOP. Niemniej internetowo jeszcze bardzo aktywna i dość ważny filar RN (choć nie jeden z dwóch głównych).

21. Krajowa Partia Emerytów i Rencistów

Chyba już zapomniała o przyzwoitych wynikach do sejmików zdobywanych jeszcze 4 lata temu. Wpadła w zupełny zastój, z którego powoli się budzi. Na pewno jakieś w miarę struktury i rozpoznawalność pozostały, jednak aktywność minimalna.

22. Stronnictwo "Piast"

Przynajmniej kilkuset członków pewnie ma, a jego szef został radnym sejmiku lubelskiego. Pokazało się też incydentalnie lokalnie w wyborach samorządowych i reaktywowało stronę internetową (choć szybko przestano ją aktualizować). Zdecydowanie jednak słabsze niż kilka lat temu, kiedy regionalnie próbowało samodzielnych startów i do sejmiku lubelskiego zdobyło prawie 3% głosów.

23. Partia Kobiet

Także o wiele słabsza niż parę lat temu. W 2007 wystawiła kilka list do Sejmu, a w 2011 kilku kandydatów z list SLD. Teraz startowała do PE z list Zielonych, gdzieniegdzie pokazywała się też w wyborach samorządowych. Aktywność jakaś jest (choć nie za duża), ale siła praktycznie żadna.

24. Partia Regionów

Po stronie internetowej partii słuch dawno zaginął i ogólnie o ugrupowaniu słychać bardzo rzadko i nikt z niego nie startował do PE, jednak działa. Jego działacze kandydowali do sejmików w ramach SLD Lewica Razem, a w 2011 z list SLD do parlamentu. Jeszcze w 2010 w wyborach samorządowych startowało kilkuset działaczy tej partii, a kilkudziesięciu zdobyło mandaty. Jest tam kilku byłych parlamentarzystów.

25. Polska Partia Socjalistyczna

Praktycznie obecnie bez znanych postaci, choć partia znana i z tradycjami. Stosunkowo przyzwoita aktywność internetowa i regularne (choć na niewielką skalę) starty jej działaczy w wyborach.

26. Ruch Sprawiedliwości Społecznej

Nowo powstała partia medialnego Piotra Ikonowicza. Jego poprzednia Nowa Lewica była zupełną wydmuszką, jednak widać, że RSS się stara – aktywnie buduje struktury, wystawia jakichś kandydatów.

27. Liga Obrony Suwerenności

Aktywna, jednak bez żadnego przebicia. W 2011 wystawiła samodzielnie 4 kandydatów do Senatu, jednak struktury raczej słabe. Główny bastiony to Gdańsk i trochę Małopolska. W wyborach startują mimo wszystko incydentalnie. Zero jakkolwiek medialnych czy znanych twarzy.

28. Polska Patriotyczna

Mało znana, zero aktywności medialnej, nawet strony już nie ma. Ale w wyborach obecność zaznaczają. Gdzieniegdzie listy do sejmików, także pojedynczy kandydaci do Senatu.

29. Związek Słowiański

O dziwo wystawił listy do sejmiku mazowieckiego we wszystkich okręgach. Jednak nigdzie indziej żadnej. Ogólnie wypadł słabiej od Polski Patriotycznej. Jedynie w wyborach samorządowych są w stanie wystawiać jakichkolwiek kandydatów (choć na inne wybory też zgłaszali komitet). Aktywność pozawyborcza niewielka, choć jakaś tam jest.

30. Stronnictwo Ludowe "Ojcowizna" RP

Dużo aktywniejsze od Polski Patriotycznej i Związku Słowiańskiego, jednak gorzej zweryfikowane wyborczo. Słabsze niż kilka lat temu.

31. Partia Libertariańska

Bardzo młoda i nieliczna partia, bez żadnych medialnych postaci, jednak bardzo aktywna, zwłaszcza internetowo. Ale i w wyborach się pokazuje, na ile może.

32. Polska Partia Piratów

Podobnie jak Libertarianie, startowała do PE z list DB. KNP wystawił też jej wiceprezesa na prezydenta Skierniewic, jednak partia mniej aktywna od Libertarian, no a starsza.

33. Samoobrona Odrodzenie

Zgłasza komitety na różne wybory, jednak jedyne (czy najpoważniejsze), co się jej udało zarejestrować, to jedna lista do sejmiku mazowieckiego. Jakaś tam jest też aktywność internetowa (choć niewielka). Na czele partii stoi były senator, reaktywował ją 2 lata temu po kilku latach.

34. Unia Lewicy

Partia od paru lat zupełnie marginalna (choć 10 lat temu miała nawet wicepremiera), jednak jakoś tam aktywna. Internetowo nawet bardziej niż jej sojuszniczka SDPL, jednak struktur prawie nie ma, a w wyborach prawie w ogóle ostatnio jej nie widać. W ogólnopolskich ostatnio w 2009, a w samorządowych kpina (2 osoby startowały na radnych w tym roku, z różnych komitetów).

35. Polska Lewica

W wyborach też jedynie incydentalne starty. Ostatnie mi znane to samorządowe w 2010, choć teraz przyłączyła się do koalicji SLD Lewica Razem, więc może i ktoś gdzieś startował, jednak nie podali tego do wiadomości. W ogólnopolskich jej działacze nie startowali nigdy, nie licząc kandydata do uzupełnienia Senatu w 2008 i startu do parlamentu w 2007 działaczy, którzy założenie partii dopiero zaczęli zapowiadać. Działa, ale bardzo niewiele. Sporo mniej aktywna od UL. Po odejściu założyciela potwierdzona zbędność istnienia.

36. Liga Narodowa

Do zeszłego roku Ruch Ludowo-Narodowy. Miał kilkoro byłych posłów w składzie, jednak odeszli. W 2007 miał nawet spore koło poselskie. Starty działaczy ugrupowania w wyborach jednak incydentalne. Aktywność niewielka, nawet nie złożyli sprawozdania finansowego, więc być może są już wykreśleni, jednak na razie ich uwzględniam. Na facebooku mają stronę.

37. Polska Partia Narodowa / Stronnictwo Narodowe

Tutaj mamy pierwsze rozdwojenie. Dwie partie, jednak obie kierowane przez Leszka Bubla. Aktywność działaczy jako SN jest prawie żadna, jednak raczej są to ci sami działacze, co w PPN. PPN w 2004 zaznaczyła swą obecność w eurowyborach, a w 2005 wystawiła we wszystkich okręgach listy do Sejmu, w dodatku z samymi członkami tej partii. To było jednak dawno, a od tego czasu żadnych startów w wyborach nie było, choćby śladowych. Leszek Bubel prawdopodobnie zechce jednak wystartować w wyborach prezydenckich. W 2010 też partia szukała kandydata, ale nie znalazła. Aktywność internetowa jest, jednak nie wiadomo, jakie resztki pozostały ze struktur. Jeśli Bubel się zarejestruje na prezydenta, to jego partie oczywiście w rankingu mocno skoczą.

38. Ruch Odrodzenia Gospodarczego im. Edwarda Gierka

Aktywność pewna jest i strona normalna, jednak zawsze była to słabiutka partia. Nie wiem, czy poza Śląskiem mają jeszcze jakieś struktury. Starty działaczy w wyborach incydentalne.

39. Tak dla Polski

Partia powstała około rok temu. Ma w składzie byłego w miarę znanego posła, a także byłego wicemarszałka województwa kujawsko-pomorskiego. Jej prezes otwierał zaś listę KNP do sejmiku wielkopolskiego i ponoć stał za komitetem sabotującym ruch Ryszarda Grobelnego. Aktywności internetowej partii brak.

40. Komunistyczna Partia Polski

Aktywność strony internetowej nawet w miarę, starty członków w wyborach od zawsze incydentalne, struktury bardzo malutkie.

41. Polskie Stronnictwo Demokratyczne

Założone półtora roku temu przez byłych działaczy SD. Nastawione na elitarność, więc od początku było krucho ze strukturami. Była jednak jakaś aktywność i plan wystawienia kandydata do PE z listy Polski Razem, jednak kandydat nie wystartował, a strona partii zniknęła. Ktoś tam chyba startował z SLD LR do rady Łodzi, ale nie wiem, czy gdzieś ktoś jeszcze. Na fejsie też aktywność zamarła.

42. Unia Polskich Ugrupowań Monarchistycznych

Aktywność strony jakaś jest i niby coś tam robią, ale wyborów raczej unikają. Choć w 2011 jeden członek startował z listy PJN do Sejmu.

43. Partia Zielonych Rzeczypospolitej Polskiej

Też niby coś tam robią, ale mało. Na stronie coś się dzieje, ale jeśli dotyczy działalności, to raczej stowarzyszenia związanego z partią. Aktywność wyborcza mizerna ostatnio, choć w 2011 dwie osoby wystartowały do Sejmu z listy KNP. W 2010 partia poparła Jarosława Kaczyńskiego w wyborach prezydenckich. W 2001 kilka osób startowało z list PSL do Sejmu, ale kiedy to było.

44. Stronnictwo Pracy

Kiedyś miało w miarę struktury, przynajmniej w paru miejscach. Od kilku lat nie ma strony, a jak jeszcze była, to napisali, że istnieją jedynie formalnie, a de facto kończą działalność. W 2011 dwóch członków partii wystartowało do parlamentu, ale jeden z nich, jeden z liderów partii potem odszedł. Prezes SP ostatnio startował, z mizernym wynikiem, na prezydenta Warszawy, reprezentując komitet Wspólnota Patriotyzm Solidarność. Aktywności innych członków nie widać, a partia jednak papierowa.

45. Organizacja Narodu Polskiego – Liga Polska

W 2005 miała nawet kandydata na prezydenta. W 2009 zmarł on, podobnie jak w 2012 jego następca na funkcji prezesa partii, a w 2014 jeden z liderów, jedyny były parlamentarzysta i jeden z dwóch kandydatów w wyborach w 2011, z list Prawicy Rzeczypospolitej. Od 2001 (czyli od początku) śladowe starty i pojedynczych członków, ale bądź co bądź w każdych wyborach parlamentarnych (a w 2009 także do PE). Strona raz jest, raz nie ma (przynajmniej aktualizowana, bo nieaktualizowana może i cały czas wisi, ale pod zmieniającymi się adresami). Aktywność bardzo minimalna (bo chyba jeszcze jakaś jest).

46. Europa Wolnych Ojczyzn – Partia Polska / Polskie Porozumienie Przedsiębiorczości i Pracy

Druga i ostatnia para partyjna. Obie formacje to to samo środowisko, pod kierownictwem Jana Szczepankiewicza. EWO-PP kilka lat młodsza i to ona stała się ważniejsza. Incydentalne starty członków w wyborach (np. w 2009 i 2011 z list Prawicy Rzeczypospolitej, przy czym w 2011 to UPR była ich głównym partnerem). Po stronach internetowych obu partii słuch zaginął. W ostatnim czasie jakiejkolwiek aktywności nie widać.

47. Ruch Katolicko-Narodowy

W 2005 jeszcze z kołem w Sejmie. W 2012 porzucił ich lider Antoni Macierewicz, a nowego nie wybierali, bo partia to teraz jedynie papierowa. Choć do niedawna miała radnego w sejmiku opolskim, ale nie uzyskał reelekcji (startując z listy PiS jako kandydat Solidarnej Polski).

48. Porozumienie Polskie

Też do 2005 miała koło poselskie, a pierwsze powołała jeszcze w 1999. Tej partii znany lider nie porzucił, ale też jest jedynie papierowa, a ze startami wyborczymi u jej członków wyraźnie gorzej niż w RKN-ie. I strony dłużej nie mają.

49. Partia Zielonych

Startowała (pod inną nazwą) samodzielnie do Sejmu, ale to było w 1991. W XX wieku starty z list PPP, z każdymi wyborami coraz mizerniejsze. Członkowie należą często (nielegalnie?) też do PPP i w ostatnich latach (ostatnio w 2011) jeśli startowali, to właśnie jako PPP-owcy. Zresztą partia nie złożyła sprawozdania finansowego, więc może już nie istnieć.

50. Obrona Narodu Polskiego

W 2006 start do sejmiku pomorskiego, w 2007 kandydat na senatora i na tym starty partii się skończyły. Strona jest, ale jeszcze pod nazwą od 2006 roku nie obowiązującą i od prawie dekady nic się na niej nie zadziało.

51. Polski Ruch Uwłaszczeniowy

Strony już nie ma, partia wydająca się papierową, ale w ostatnich latach jej lider się uaktywnił. Startował w 2011 do Senatu (jako kandydat Polski Patriotycznej), a w tym roku próbował w uzupełniających, ale się nie zarejestrował. Wystartował jednak z listy KNP do sejmiku.

52. Stronnictwo Narodowe im. Dmowskiego Romana

W 2010 próbowało wystawić lidera na prezydenta, ale nie zebrał podpisów. Startów wyborczych nadal jakichkolwiek brak. Strona jest, ale nic się na niej nie dzieje, odkąd lider próbował kandydować. Z 2011 są znane jeszcze jakieś próby aktywności partii.

53. Przedsiębiorcy Rzeczypospolitej Polskiej

Partia niedawno powstała, a już nie złożyła sprawozdania. W wyborach też żadnych startów. Ale jest aktywność na stronie i buńczuczne zapowiedzi bycia w Sejmie. Przynajmniej wiadomo, że jakoś działa.

54. Lepsza Polska

Powstała, założyła stronę i wystawiła w 2010 kandydata na prezydenta Warszawy. Ale od tego czasu żadnych śladów aktywności, a na stronie od początku nic się nie zmieniło.

55. Stronnictwo Patriotyczne Polski i Polonii

Niedawno powstałe. Zarejestrowało komitet na wybory samorządowe, więc nie jest to papierowa partia. Ale list żadnych i strony w necie podobnież.

56. Konfederacja Polski Niepodległej

Kilkudziesięciu członków, strona działa aktywnie, ale partii od 2001 ani się śni w wyborach startować (ewentualnie poza startem Leszka Moczulskiego do PE w 2004). Ani działać poza wyborami władz co parę lat.

57. Polska Wspólnota Narodowa

W 2001 ostatnio wystawiła w paru okręgach listy do Sejmu, ale potem zero startowania. W 2005 chciała, ale jednak nie. Stronę ma i nawet coś się na niej z rzadka nowego pojawi. M.in. ujawnienie się jako najbardziej proputinowska partia.

58. Przymierze Ludowo-Narodowe

Odświętne starty jakichś członków co ładnych parę lat z różnych list. W 2005 z list Domu Ojczystego kandydowało ich nawet kilkunastu. Działalność partii mało zauważalna, patronuje jednemu pismu i portalowi.

59. Elektorat

W wyborach nawet nie próbował nigdy startować, ale coś tam czasem zrobi i stronę ma.

60. Stronnictwo Polska Racja Stanu

15 lat temu ugrupowanie to miało koło poselskie, ale od 2006 nikt z tej partii w wyborach raczej nie startował. Dzięki informacjom Samoobrony Odrodzenie o kontaktach z nią wiadomo jednak, że nie jest to wyłącznie papierowa partia. Ostatnie aktualności na stronie pochodzą z 2011 roku.

61. Polski Ruch Monarchistyczny

Jego członek w 1997 został posłem, jednak na tym aktywność wyborcza działaczy tej partii się kończy. Strona niezbyt aktywna, partia chyba też nie bardzo (przynajmniej politycznie), choć jakoś ciągnie.

62. Partia Emerytów Rencistów Rzeczypospolitej Polskiej

W składzie jeden były minister i poseł, a szefem jest były prezes Konfederacji Pracodawców Polskich i zarazem były szef kilku partii (m.in. krótko lider KPEiR). Działalność na początku była, ale po niedługim czasie zamarła. Strona w necie też zniknęła.

63. Wspólnota

Parę miesięcy temu powstała, więc nie może być zamarła. Zwłaszcza, że utworzyli ją m.in. dwaj byli posłowie. Ale nic o niej więcej nie wiadomo – w tym, żeby podjęła jakąkolwiek aktywność poza zarejestrowaniem.

64. Chrześcijańska Demokracja III Rzeczypospolitej Polskiej

Do 2004 (od powstania w 1997) po kilku członków startowało w różnych wyborach z różnych list (w 1997 nawet z powodzeniem), ale potem jedynie jedna członkini z listy Prawicy Rzeczypospolitej w 2011 (co trudno uznać za przejaw aktywności partii). Jedna z osób składających rokroczne sprawozdania była jednocześnie działaczem partii Marka Jurka (chyba została ostatnio wykluczona), co jest raczej dowodem na zerową aktywność partii założonej przez Lecha Wałęsę (który jako jej szef startował w 2000 na prezydenta).

65. Forum Samorządowe

Jego szef w 2001 startował do Sejmu z listy PO. Potem był burmistrzem dzielnicy Wawer (reprezentując FS), a w 2010 i 2014 bezskutecznie startował na radnego (ale nie z komitetu partii, choć nazwa się aż prosi). Inne nazwisko z tej partii nieznane.

66. Polskie Forum Osób Niepełnosprawnych i Specjalnej Troski

W latach 1993–1997 miało posła z listy PSL. Poza tym wiadomo tylko tyle, że w 2005 było jedną z kilkudziesięciu organizacji tworzących startującą wówczas w wyborach Ogólnopolską Koalicję Obywatelską.

67. Partia Rozwoju

Zero rozwoju ani startowania członków w wyborach, choć lider chciał w 2005 na prezydenta, ale się nie zarejestrował. Strona jest, ale od 2008 chyba nie ruszana, a o aktywności politycznej tam nic nie ma.

68. Polska Socjalistyczna Partia Robotnicza

Raczej nikt z jej członków nie startował w żadnych wyborach. W 2010 na prezydenta poparła Grzegorza Napieralskiego. Stronę ma, ale nic się na niej nie dzieje. Nie złożyła sprawozdania, ale w przeszłości już się ponownie rejestrowała.

69. Związek Weteranów Wojny

Dwóch członków startowało w 2001 do Sejmu z katowickiej listy Samoobrony RP.

70. Sztandar Matki Boskiej Licheńskiej Bolesnej Królowej Polski

Zero jakiejkolwiek aktywności, a ostatnio nie złożyli nawet sprawozdania, więc może już nawet nie istnieć. – aktualizacja: partia wykreślona z rejestru 30 grudnia (jeszcze przed końcem 2014 roku)

* PER RP została dołączona do rankingu, gdy okazało się, że jednak istnieje

Komentarze (15)

Dodaj komentarz
  • notozobaczymy

    Z tym prowadzeniem PiS w sondażach to jest wątpliwe (jak zresztą i sondaże). A PRJG ma w sumie 8 radnych (po 2 w Pl i Pk, po 1 w Ł, Mł, D i Kp).

  • pawmak

    A kogo w podlaskim oprócz Żalkowej? W większości sondaży chyba PiS prowadzi, choć PO czasem zdobywa premie i się wyrównuje wtedy.

  • notozobaczymy

    Dorota Kędra-Ptaszyńska

  • pawmak

    No faktycznie, dzięki, już uwzględniłem. Plankton pominął, a ja nie skojarzyłem.

  • pawmak

    Powinno mi się to pojawić w zakładkach, w każdym razie tu jest lista bez uzasadnień, ale z logami partii, która w razie potrzeby może ulec wspomnianej aktualizacji:
    karuzelapolityczna.blox.pl/strony/rankingpartii2014.html

    W porównaniu do pierwszej wersji przesunąłem PLN o 3 miejsca do góry (powiedzmy, że tyle wystarczy, no ale na dołach trochę się niezręcznie poruszać w kolejności oczywiście).

  • abizabi

    UPR przewodzi strukturom RN w kilku województwach.

  • notozobaczymy

    Czytelniej. Imo Zieloni mocno za wysoko, w wyborach samorządowych klapa... niby przejęli posłankę, ale partia trąci byciem wydmuszką i taką kanapą dla hipsterskiej lewicy ;) Unia Pracy ma imo większe struktury, radnego sejmiku i europosła, a także formalnie tworzyła koalicję, powinna być ok. 10. miejsca. Potencjał KPEiR jest niejasny. Stronnictwo Piast wygląda na partię 1-osobową, sztucznie utrzymywany szyld, by podgryzać PSL (co niezbyt się udaje od 10 prawie lat). SD nadal działa jako przedsiębiorstwo biznesowe a nie partia.

  • pawmak

    Zieloni wybory do sejmików odpuścili (poza lubuskim, gdzie współtworzyli Nowy Ład), ale na niższych szczeblach gdzie mogli, to się pokazywali, z Warszawą na czele. W wyborach do PE pokonali DB, mimo że mieli jeden okręg mniej. Samodzielny start trzeba docenić. Struktury rzeczywiście słabe, ale Grodzka twierdzi, że podwoili liczbę członków w niedawnych miesiącach. Podejrzewam, że od UP mogą mieć mocniejsze struktury. UP mimo formalnej koalicji z SLD w eurowyborach, miała na listach łącznie... 4 kandydatów (SD na listach E+ niewiele lepiej, bo 7, ale nie było ich w nazwie, a TR jako silna zwłaszcza wówczas partia parlamentarna zdominował te listy zupełnie, łącznie z formalną nazwą komitetu). Na prezydenta miasta z UP startował tylko Lus w Pile, a udzielenia oficjalnych poparć za wiele nie było. Jeśli chodzi o SD, to jednak kilka tysięcy członków (w tym medialny P. Piskorski, wiceszef Europejskiej Partii Demokratycznej Potocki, także np. Bogdan Lis czy były szef młodzieżówki PO, medialny Olechowski chyba też jakoś związany jeszcze), dwóch samodzielnych kandydatów na prezydentów miast (z komitetu SD, a de facto to nawet 3), stanie za kandydatką, która w Szczecinie weszła do II tury, aktywny udział w komitetach Guziała, Gibały, T. Lewandowskiego z SLD w Poznaniu czy jeszcze w paru innych miastach, poza tym kandydaci do sejmików (z SLD LR bodaj w 2 województwach, a także z MWS). A jakiś czas temu SD było 2. w wyborach do rady i na burmistrza Żagania (choć teraz słabiej poszło). SD na pewno jest silniejsze od Zielonych, a mocniejsze od UP. Zielonych nagrodziłem za większą aktywność i przebicie (samodzielny start do PE, znana posłanka), ale UP bardziej wydmuszkowo wygląda i mniejsza aktywność niż SD w samorządowych.

    UPR-owcy stoją na czele struktur w jakichś województwach, ale większości mogą tam nie stanowić. Ta partia całkowicie zrezygnowała z samodzielnej drogi.

  • notozobaczymy

    "Zieloni wybory do sejmików odpuścili"

    Bo nie byliby w stanie się zarejestrować.

  • pawmak

    Gdzieś na pewno by byli w stanie. Eurowybory są ważniejsze i tam się rejestrowali. Ciekawe, ile UP by mogła list wystawić, gdyby chciała. Podejrzewam, że mniej (choć członków mogą mieć więcej).

  • abizabi

    "UPR-owcy stoją na czele struktur w jakichś województwach, ale większości mogą tam nie stanowić. Ta partia całkowicie zrezygnowała z samodzielnej drogi." Nikt nie twierdzi, że jest inaczej. UPR stara się obecnie skupić bardziej wolnorynkową część RN i być tam wpływową frakcją (co chyba nawet się udaje). Europarlamentarny sukces KNP praktycznie odebrał UPR legitymację do samodzielności. Twierdzenie jednak, że "UPR nie byłby wystawić list sejmikowych jak w kilku miejscach jak NOP" to przesada. W niektórych województwach listy RN wystawił de facto UPR.

  • pawmak

    NOP zarejestrowało listy w 22 z 85 okręgów (podobnie jak LPR). W dolnośląskim i mazowieckim z kompletem województw. Nie wiem, czy UPR-owi by się to udało, ale być może, choć członków może mieć pewnie ok. 200 albo i mniej (niecałe 3 lata temu mieli ok. 300, a w ostatnim czasie pewnie sporo znalazło się w KNP bądź w Polsce Razem).

  • pawmak

    Zapomniałem się jeszcze odnieść do KPEiR i Piasta. W 2010 KPEiR wystawiła samodzielne listy do sejmików w aż 13 województwach. I wyniki były przyzwoite - wszędzie przekroczyli 1%, w pomorskim nawet przekroczyli 4%, w niektórych jeszcze byli powyżej 3%. A w 2011 to właśnie członków KPEiR (a nie UP, Zielonych czy Kobiet) było najwięcej z innych partii na listach SLD do parlamentu. Potem tylko do zastoju doszło i powstała PER RP, która właśnie już chyba nie istnieje. KPEiR może ma większy potencjał od kilku partii, które umieściłem wyżej, ale w ogóle się nie stara. Na stronie rzadko kiedy się coś pojawi nowego, a do europarlamentu mimo porozumienia z SLD nikt nie startował. Co do Piasta, to w 2010 w dwóch województwach mieli listy do sejmików. W lubelskim zdobyli 2,88%, co dało 5. miejsce (jedynie za "grubą czwórką"). W wielkopolskim 0,7%, ale i tak przed partiami Leppera i Jurka. Ogółem w tamtych wyborach startowało tysiąc kilkuset (!) ich członków i zdobyli 45 mandatów radnych. Trochę dawno, ale teraz z takim czymś by byli dużo wyżej i nie powstała partia, która by im tak wyssała struktury, jak UPR-owi KNP czy PRJG (a i tak było to chwilę, ale już po odejściu Wojciechowskiego oraz posłów Zarzyckiego i Tołwińskiego).

  • pawmak

    ...i senatora Cichosza jeszcze, dla porządku. Wszystkich parlamentarzystów. Z których żaden nie uzyskał reelekcji, więc nic na tym nie zyskali. JW został ponownie europosłem, ale to inna liga. Witko został potem posłem, a ostatnio prezydentem Tomaszowa Maz. - też go w czasie wyborów w 2010 już nie było w Piaście (nie mówiąc o Kuźmiuku, który odszedł półtora roku wcześniej). Z tym szyldem to bym też nie przesadzał, bo po skutecznym zaskarżeniu przez PSL nazwy PSL "Piast", wspólne w nazwie jest jedynie "Stronnictwo". Piast to w tej chwili wiejski satelita PiS. W wyborach parlamentarnych się okaże, ilu członków wystartuje.

  • abizabi

    Wydaje mi się, że liczebność UPR typujesz poprawnie. To zresztą niewiele mniej niż KNP przed ostatnim sukcesem. Od liczebności istotniejsza jest jednak determinacja działaczy. UPR ewidentnie odnalazł swoją niszę jako frakcja RN. Czy jest silny? Z pewnością nie. Czy byłby w stanie wystawić 22 sejmikowe listy? Skoro wystawił kilkanaście list do sejmików oraz obsadził parę okręgów w wyborach do Rady Miasta Warszawy, z pewnością tak.

Dodaj komentarz

© Karuzela
polityczna
Blox.pl najciekawsze blogi w sieci